Anne ve babalar için çocuklarının beslenmesi, gelişimi her şeyden önce gelir. Bazı çocuklar kendiliğinden yemekleri yemeyi kabullenirken bazı çocuklar yemek yemeyi reddeder. Böyle bir durumda ise çocukları bir kaşık daha fazla yemek yesin diye anne ve babaların oyunlara başvurmaları kaçınılmazdır. Sizde “evet ben de bunları yaşıyorum. Çocuğuma nasıl davranmam gerektiğini şaşırıyorum. Beslenmesinde nelere önem vermem gerektiğini bilmiyorum…” diyorsanız çocuklarınız ile aranızdaki beslenme savaşını bitirecek önerilerim sizler için. Keyifli okumalar.

  • Yeterli ve dengeli beslenme insan hayatı boyunca fizyolojik, sosyolojik ve psikolojik gereksinmeler için elzemdir. Yetersiz ve dengesiz beslenen çocukların fiziksel ve mental açıdan geri kaldıkları yapılan çalışmalarda kanıtlanmıştır. Bu nedenle çocuğunuzun normal gelişimini tamamlayabilmesi için beslenme gereksinimlerini gelişim dönemlerinde ki değişimlere göre karşılamamız gerekiyor. Ve evet siz de bunun farkındasınız. Çocuğunuz da sizin için çok değerli olduğu için beslenmesini istiyorsunuz. Fakat öncelikle farkına varmanız gereken nokta hiçbir zaman sizin gibi yemek yiyemeyeceği ve çocuğunuzun gereksinimlerinin sürekli olarak değiştiğidir. Bu durumu kabullendikten sonra çocuğunuza daha ılımlı yaklaşmayı denemelisiniz.
  • İnsanoğlu aç olduğu zaman yemek yeme üzerine yaratılmıştır. Ve bu durum sizde nasıl bu şekildeyse çocuğunuzda da durum bu şekildedir. Acıkması ve sizden yemek istemesi için çocuğunuza fırsat verin. Sürekli yemesi gerektiğini söylemeyin, sürekli elinizde yemek ile peşinden dolaşmayın veya ağzına sürekli yemek beslemeye çalışmayın.
  • Çocuğunuz yemek yemeyi reddediyorsa çok ısrarcı olmadan, hoşuna gidecek menüler hazırlayıp, yemeği eğlenceli saatlere dönüştürmeyi deneyin. Aksi takdirde çocuğunuz ile inatlaşırsanız korkarım ki kaybeden siz olursunuz.
  • Çocuklarda 5 yaşına kadar isteksiz yemek yeme durumu veya yemeği reddetme durumu çok sık görülmektedir. Bu nedenle 5 yaşına kadar çocuğunuza nasıl davrandığınız oldukça önemlidir.
  • Çocuğunuz fazla miktarda hazır gıdaları tüketmek, asitli içecekler içmek istiyorsa bunun nedenlerinden biri de siz olabilirsiniz. Evet, yanlış duymadınız! Çocuklar ebeveynlerini örnek alırlar. Çocuklarınıza doğru alışkanlıklar kazandırmak istiyorsanız işe kendinizden başlamalısınız.

lonely-child-girl-switching-tv-lying-on-the-bed-child-shocked-tv-child-eati_nytusqjng__F0000

  • Yemeği çocuklarınız için hiçbir zaman ödül ya da ceza yöntemi olarak kullanmayın. Yapılan çalışmalar, küçük yaşlarda yemeğin ceza veya ödül olarak kullanıldığı kişilerin ilerleyen yaşlarında yeme bozuklukları ile ilgili bir sorun yaşadığını göstermiştir. Yaramazlık yapmadığında çocuğa ödül olarak verilen bir besin çocuğun ilerleyen yaşlarında güzel geçen bir günün ardından kendini aşırı yemek yerken bulmasına neden olabiliyor. Ya da bir çocuğun ağlamasını durdurmak, onu mutlu etmek için yemeklerin kullanılması çocuğun ilerleyen yaşlarında her mutsuzluğunda kendini yemek yerken bulmasına neden olabiliyor. Yani küçük yaşta yemeğin ödül veya ceza olarak kullanılması tıkanırcasına yeme sendromu dediğimiz yeme bozukluğunun nedeni olabiliyor.
  • Anneler arasında yapılan en büyük yanlış başka çocuklarla kendi çocuklarını karşılaştırmalarıdır. Başka çocukların yemek yemesini hiçbir zaman kendi çocuklarınızla karşılaştırmayın.
  • Yeni lezzetler ile tanışmayı sevmeyen bir çocuğunuz varsa siz hiçbir zaman çocuğunuzu yeni lezzetlerle tanıştırmaktan vazgeçmeyin. Fakat aynı besini de bıktıracak kadar sürekli teklif etmemelisiniz. Biraz ara verdikten sonra tekrar deneyebilirsiniz.
  • Çocuklarınızın yemek yemesi için hiçbir zaman bilgisayar, televizyon veya tableti bir çözüm olarak görmeyin. Çocuklarınızı bu teknolojik aletlerden olabildiğince uzak tutun. Hiçbir zaman “bu aletlerle ilgilenirken yiyor sadece” diyerek bunları yemek yedirme aracı olarak görmeyin. Çünkü yapılan çalışmalar diyor ki çocuğunuz yemek yese bile ne yediğinin farkına varamıyor. Doyup doymadığını anlayamıyor. Bu durumda ilerleyen yaşlarda obezite ile karşı karşıya kalmasına neden olabiliyor.